yokum galiba ben.

merhaba blog. nasılsın? iyisindir umarım. beni soracak olursan hiç iyi değilim be blog. görüyorsun, daha sen sormadan ben alkol masası muhabbeti nezdinde giriş yapıyorum. niye dersen, yine yenildik be blog. vallahi yenildik, yine evet. hayat bir gol daha attı, kaderin asisti ile. halbuki ofsayttı o pozisyon be blog. görmedi hakem, çıkartmadı kırmızı ve sarı arası duygularını ortaya. yine üzdü be blog, yine üzdü. ne yapalım, çaresi yok yalnızlığın. hayat devam ediyor. hani derler ya maç doksan dakika, öyle bir şey galiba bu hayat. şu an soft atlas dinliyorum, diyor ki; 'without gravity, there is no atmosphere. without an atmosphere, there is no chance at life. and no chance at life. i don't exist' o olmadan ben var mıyım be blog. var mıyım? ya yoksam be blog, ya yoksam... sanada hep bi' şey olunca geliyorum be blog, kızmıyorsun di mi? kızıyorsanda söyle be blog, elimde bir kadeh rakı, bir dilim peynir ve bir şemsiye dolusu üzüntü ile geleyim gelecek sefere be blog. söyle be blog, söyle. sen söyle. mutlu olmak, hayata bir gol atmak bu kadar mı zor? bu kadar mı imkansız be blog. sağlık olsun ne diyelim be blog. günün biri elbet gelecek be blog. işte o zaman, o zaman göz yaşlarımızın masa örtüsünde bıraktığı izleri silebileceğiz be blog. sana da çok teşekkürler be blog, harbi adamsın. yine bırakmadın beni bir başıma, oldun yine ortağım. teşekkürler be blog, yine teşekkürler.