yine yine yine yine yine

yine yine yine depresifliğin tavanlarında yaşıyorum, ellerim ters şekilde dünyaya yaslanmış gibiyim sanki. tanrı istekleri geri çevirse de sormak istediğim üç şey var; neden neden neden? cevabı aslında yok. YOK.

Karamsar düşüncelerim yine aklımı uzak diyarlara yollamakta, bilmiyorum ne yapacağım. Adam olamayacağımın korkusu her gün biraz daha fazla, artık dayanamıyor da gibiyim. Yol çok uzak değil aslında, o zaman sorularımın cevabı var mı diye sorabileceğim birileri ile de karşılaşma şansım olacak gibi. Neyse, yaşıyorum şimdilik. Uzaklaşamadım yine.