4 Nisan 2016 Pazartesi

2 dakika

kısık ateşte bir süre pembeleştim, kulaklarım çok fazla kızardı. gözlerim ise yaşlandı, öldürülen soğandandı elbette. neydi ki, yılların ardından geleni ve uzaklardakinin özelliği. ben yeterince tad vermiyor muydum ki? pişmedik mi hâlâ,  halbuki bir tarafım çoktan yandı. tuttu altı, soğuk kaldı üstü. yine yenildik, yine yeniliyoruz olmuyor işte be hüsnü.

Hiç yorum yok: