21 Aralık 2016 Çarşamba

ALLAHIM NAPICAM

Gerçekten, kendi kendimi üzmekten başka bir işim yok şu dünyada. Sağ olsunlar, benim yapamadığım sürede siz insanlar da etkili oluyorsunuz bu can sıkıntımda. Bugün bir şey öğrendim, quarter-life crisis diye. Benim derdimin olayıymış, özgüvensizliğim değilmiş tek sorun. geçiş sürecindeki bocalamam, adapte olamayışımmış meğer. (nasıl da bir şeylerin arkasına sığınıyorum ama hemen.) bu arada hala hislerimin olduğu birisi vardı, ufak da olsa. beğendiğim birisi. nişanlanmış. birlikte takıldığımız zamanlarda benden uzaklaşıp gittiği kişiyle. nişanlanmış. mutlu olsun, gerçekten mutlu olsun. ama kıskanmamak, üzülmemek nasıl olur? yapacak bir şey yok, başkasına manita olmuş, umarım düğününe çağırmaz. çünkü neden biliyor musunuz, çağırırsa giderim. bedava pasta bedava pasta.



Hiç yorum yok: