sabahları mır mır

merak ediyorum, gözünü açtığında aklına gelen kişiye aşık mı olunuyor yoksa çok mu sevdiğinden dolayı öyle. o yazmasa bile, beni düşünmese de tek taraflı sevgiyle karşılık beklemeden (eh tabi sana da günaydın canııım dese fena olmaz tabii ¯\_(ツ)_/¯) yazmanın anlamı bence birazcık bu. gerçi olmayabilir de tabi. farklı bir bünyanın bireyi olduğum için gelinlik ve güveylik konusunda tezimi esra erol hocam önderliğinde yazdığım yakın arkadaşlarım tarafından biline, sana söylemiyorum çünkü sonra pelesenk oluyor diline. adım olmuş nacrugu, ben seviyorum bir nuru ama bu sevme öyle değil, düşünmesi pek duru. bana böyle maniler de yazdırabiliyor bazen. çok sevmenin sebebi bence bu fazlasını çıkartmamalı. bazen kıskandığım da oluyor e ama seven insan kıskanıyor, ben de seviyorum sevmiyorum demiyorum ki? çok seviyorum diyorum hem de. bazen de bağırıyorum seviyorum diye ama kendi içimde. ya böyle yazarken yazmak istediğim çok şey geliyor fakat yazmayı da istemiyorum sanki, bir anda bırakıp yataklara düşesim var, gözlerini göresim var, ardıma da önüme de bakasım var çünkü seni göresim var. oha ya bak yine çıktı bir şey. neyse ne. baş ağrım da var ama bu çok uykudan, göğsümde bir sızı bu da soğuktan, karnım da gurulduyor bu da açlıktan, içimde de boşluk bu da sensizlikten. haydaa, ben bu bloğu burada sonlandırayım bence yoksa seni çok seviyorum. bak.