inanılmazı sorguladığım günlerin son raporu ve 31. aralık. 2025. gidiyoruz bir gün daha. yarın benim değil ama çabalıyorum benim olması için. turuncu fincan ve zehir gibi kahve uykusuz gözler, uzun bir gece. düşünülecek çok şey var fakat gülen suratlı bulaşık süngeriyle silmişiz her şeyi. yağ gibi bazı lekeler çıkmıyor ama asidi de alkol onun işte. yanisi, ararsam açmayın diyeceğim ama açmanızı da içten içe isteyeceğim çünkü çok yalnızım. kalabalığın içinde mental yalnızlık. denizlerin altındaki yıldızlara da söyle, tesadüfen yaşıyoruz bu hayatta.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder